Kwas glicyretynowy – naturalny sposób na stan zapalny skóry głowy

Identyfikacja naturalnych związków ziołowych, które charakteryzują się wysoką aktywnością farmakologiczną, a zwłaszcza tych o właściwościach antyoksydacyjnych, przeciwzapalnych i przeciwdrobnoustrojowych skupia uwagę nie tylko środowisk farmakologicznych. Dostrzega się w nich szansę na zapobieganie i kontrolowanie chorób skórnych, również tych, które przebiegają ze stanem zapalnym, czy zmian spowodowanych fotostarzeniem. Jednym z takich kluczowych aktywnie działających składników roślinnych jest kwas 18β-glicyretynowy (GA), główny metabolit glicyryzyny otrzymywanej z korzenia lukrecji. Charakteryzuje się on bardzo szerokim spektrum działania m. in. antyoksydacyjnego, przeciwzapalnego i przeciwbakteryjnego, dzięki czemu może znaleźć wiele zastosowań zarówno w medycynie, jak i w kosmetologii. Jego ogromną zaletą jest też bardzo niski potencjał drażniący. W przeprowadzonych do tej pory badaniach niezwykle rzadko obserwowane było kontaktowe zapalenie skóry po ekspozycji na kwas glicyretynowy.

Ekstrakt z lukrecji i glicyryzyna – skład chemiczny i właściwości

Ekstrakt z lukrecji zawiera od 2 do 25% kwasu, głównie w postaci glikozydowego kwasu glicyryzynowego (GL). Lukrecja to roślina o długiej historii w zielarstwie; oprócz kwasów zawiera flawonoidy, izoflawony, saponiny, polisacharydy, fitosterole oraz minerały. Glicyryzyna, będąca triterpenoidowym glikozydem saponinowym, jest głównym składnikiem korzenia, natomiast kwas glicyretynowy to jej składowa. Oba związki charakteryzują się podobnymi, prozdrowotnymi właściwościami.

Ekstrakt z lukrecji i glicyryzyna – skład chemiczny i właściwości

Ekstrakt z lukrecji zawiera od 2 do 25% kwasu, głównie w postaci glikozydowego kwasu glicyryzynowego (GL). Lukrecja to roślina o długiej historii w zielarstwie; oprócz kwasów zawiera flawonoidy, izoflawony, saponiny, polisacharydy, fitosterole oraz minerały. Glicyryzyna, będąca triterpenoidowym glikozydem saponinowym, jest głównym składnikiem korzenia, natomiast kwas glicyretynowy to jej składowa. Oba związki charakteryzują się podobnymi, prozdrowotnymi właściwościami.

Triterpenoidy pentacykliczne, do których należy kwas 18β-glicyretynowy, budzą zainteresowanie ze względu na właściwości przeciwnowotworowe, przeciwwirusowe, przeciwcukrzycowe oraz hepatoprotekcyjne. W kosmetologii i dermatologii kluczowe znaczenie ma jednak ich aktywność przeciwzapalna, antyoksydacyjna i przeciwdrobnoustrojowa. Struktura GA jest zbliżona do hormonów kortykoidowych wydzielanych przez korę nadnerczy. Dzięki temu kwas ten hamuje ekspresję genów prozapalnych i produkcję cytokin. Badania in vivo potwierdzają, że poprawia on metabolizm hydrokortyzonu w obrębie skóry, działając kojąco na ogniska zapalne.

Kwas glicyretynowy a sterydy – przewaga naturalnego składnika

Choć zapalenie jest naturalną reakcją obronną organizmu, niedobory odporności mogą prowadzić do infekcji. Tradycyjne sterydy (glikokortykosterydy) wywierają wpływ supresyjny na układ immunologiczny i mogą powodować skutki uboczne, takie jak hamowanie syntezy kolagenu i elastyny.

Najważniejszą przewagą kwasu glicyretynowego nad sterydami jest fakt, że wykazując działanie przeciwzapalne, nie sprzyja on rozwojowi wirusów ani grzybów. Co więcej, GA może odwracać oporność na glukokortykoidy indukowaną przez wolne rodniki i chroni skórę przed uszkodzeniami wywołanymi promieniowaniem UV.

Warto podkreślić wysoką aktywność bakteriobójczą kwasu glicyretynowego wobec Staphylococcus aureus opornego na metycylinę (MRSA). Wykazano, że związek ten może działać synergicznie z niektórymi antybiotykami. Jest to niezwykle istotne w dobie rosnącej lekooporności bakterii, tworząc nową ścieżkę dla opracowania skutecznych środków przeciwbakteryjnych.

Zastosowanie kwasu glicyretynowego w leczeniu trądziku, AZS i ŁZS

Z perspektywy nowoczesnej pielęgnacji, skuteczność przeciwzapalna GA czyni go idealnym składnikiem w walce z problemami takimi jak trądzik, łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) czy atopowe zapalenie skóry (AZS). Kwas ten jest również cenionym dodatkiem do kosmetyków przeciwstarzeniowych (anti-aging).

Badania kliniczne: Skuteczność szamponu z kwasem glicyretynowym w terapii ŁZS

Kwas glicyretynowy to skuteczna odpowiedź na potrzeby osób z przewlekłymi chorobami skóry głowy. W badaniu pilotażowym na grupie 34 pacjentów z ŁZS testowano szampon zawierający 6% kompleks kwasu glicyretynowego.

Wyniki oceniano za pomocą Dermatologicznego Indeksu Jakości Życia (DLQI) oraz skali ASFS (ocena łuszczenia skóry). Już w 2. i 5. tygodniu odnotowano znaczną poprawę stanu skóry. Na poziomie mikrobiologicznym zaobserwowano spadek liczebności kolonii grzybów Malassezia oraz bakterii Staphylococcus epidermis, przy jednoczesnym wzroście korzystnych bakterii Cutibacterium Acnes.

Kwas glicyretynowy - Przywracanie równowagi mikrobiomu skóry głowy

Skuteczność kwasu glicyretynowego została wykazana zarówno klinicznie, jak i mikrobiologicznie. Dzięki swojej formule łagodzi on dysbiozę bakteryjną i grzybiczą towarzyszącą łojotokowemu zapaleniu skóry. Jego najważniejszą rolą pozostaje działanie przeciwzapalne i antybakteryjne, które w bezpieczny sposób przywraca homeostazę skóry głowy.